şu garib hayatı anlamaya,anlamlandırmaya çalışmak..
Aşk geldi... Akan kanım aşk oldu damarlarımda ve kapladı bedenimi...
İlkin boşalttı beni benden ve dost ile doldurdu sonra her şeyimi...
Dost şöyle kapladı ki bütün zerrelerimi, şimdi yalnızca bir ad kaldı benden bana; gerisi hep o oldu...
Mevlana rubaileri/ İ.Pala
| |||
Savaşçı şu deyimi bilir: "Pişmanlıktan ölünseydi..."
Ve o pişmanlıktan ölüneceğini bilir: Pişmanlık, yanlış bir iş yapmış olanın ruhunu kemirir ve sonunda onu intihara götürür.
Savaşçı böyle ölmek istemez. Ters ya da kötü davranırsa -çünkü onun da kusurları vardır.- af dilemekten utanmaz.
Eğer mümkünse işlediği hatayı gidermeye çalışır.Zarar verdiği taraf ölmüşse savaşçı bir yabancıya iyilik eder ve bu iyiliği yaralamış olduğu öbür ruha sunar.
Işığın savaşçısı pişmanlık taşımaz, çünkü pişmanlık öldürebilir. Kibrini kırar ve işlediği kusuru telafi eder o.
Geçsin günler, haftalar,
Aylar, mevsimler, yıllar
Zaman sanki bir rüzgar
Ve bir su gibi aksın...
Sen, gözlerimde bir renk,
Kulaklarımda bir ses,
Ve içimde bir nefes
Olarak kalacaksın...
Enis Behiç Koryürek
Yorum (1) Yorum yaz!
-Ahmed Hamdi Tanpınar’a –
İstemem artık ışık, râyiha, renk âlemini
Koklamam yosma karanfille, güzel yâsemini.
Beni bir lâhza müsâit bulamaz idlâle,
Ne beyaz bâkire zambak, ne ateşten lâle.
Beklemem fecrini leylâklar açan nîsânın,
Özlemem vaktini dağ dağ kızaran erguvanın.
Her sabah başka bahâr olsa da ben uslandım,
Uğramam bahçelerin semtine gülden yandım.
Yahya Kemal Beyatlı
...Pamuk ipliğinden biraz daha sağlam tek bağ:
..Düşünce birliği...
O da rüzgarın her an tehdit ettiği bir kandil.
Düşünce birliği, düşünen insanlar arasında olur.
İnsanların kaçta kaçı düşünür?
Düşünenlerin kaçta kaçı karşılaşır?
ve açılır birbirine............???
Cemil Meriç/Jurnal,12.08.1963
Gönlümde ateştin, gözümde yaştın
Ne diye tutuştun, ne diye taştın...
Seliki
Mecnun'la aynı anda mı
Biraz önce mi biraz sonra mı
En yeşil vahalar bereketinde
Bir ışığa dönüştü Leyla Ece
Evden yükselen bir ışık sütunu
Yükselip tuttu ışık olan Mecnun'u
Gördü herkes gökte yarıştı iki ışık
Birbirine kavuştu iki ışık
Sezai Karakoç'tan
Yorum (1) Yorum yaz!
Işığın savaşçısı için imkansız sevgi diye bir şey yoktur.
Ne sessizlik ne ilgisizlik ya da reddedilme onun gözünü korkutur. İnsanların yüzündeki ifadesiz maskenin gerisinde sıcacık bir yüreğin bulunduğunu bilir.
İşte bu yüzden savaşçı başka insanlardan daha fazla riske atılır. Sık sık ‘hayır’ sözcüğü ile karşılaşacağını bilse de, evine yenilmiş, bedeni ve ruhuyla reddedilmiş olarak dönecek olsa da sürekli olarak birinin sevgisini arar o.
Bir savaşçı, ihtiyacı olan şeyi ararken asla korkuya baş eğmez. Sevgisiz bir hiçtir o…
Egri olsam yay gibi elde tutarlar beni
Doğru olsam ok gibi yabana atarlar beni
Sezai Karakoç
« Önceki :: Sonraki »
