Aşkın sureti ateş, sırrı yakmaktır.
Ve yanmak manasında aşkın en esaslı ateş öyküsü Pervaneye aittir.
Ki nerde bir ateş varsa, onun etrafında ölesiye dönen bir Pervane vardır.
Ateş bir gül gibi açılır ona, bir güle eğilir gibi ateşe boyun eğer Pervane.
Tutuşur, yanar ve adanışını ölerek tamamlar.
Ama aşkın acı öyküsü değildir bu. Bilakis, yana yana ölmek aşığın en zevkli menkıbesidir. Çünkü aşkın ateş öyküsünde ölmek vuslattır.
Yanar aşık; varlığı erisin, ikilik kalksın, onda can tek canan kalsın diye.
Varlığı eritir ateş; iki yolcusundan aşka bir öykü bırakır geriye.
Pervane’nin ateşle dansı, aşkın ateş öyküsüdür bu…
