''Belki güneş bi gün ikimiz için doğar, belki korkuları hayallerimiz boğar. O masal günü gelinceye kadar susuyorum, susuyorum...
Susadıkça yüzün düşer aklıma... Korkar oldum düşlemekten.Adını anarım çoğalır sesin konuşmaktan, düşünmekten, özlemekten...
Gel,bak bir elimde gökyüzü var; ötekinde kayıp giden yıldızlar....... Korkular da benim umtlar da.. Beni bırakma...............
Kimse kimsenin her şeyi olamazmış. di'li geçmişten tek yaramsın sen.
Sensiz kimse miyim, kimsesiz miyim bilmem, hiç bilmek istemem.''
Hatırlanmayan bir yüz.. Anlık esen ılık bir rüzgar gibi.. Hem tanıdık, hem iyimser..çocukluğumdan kalma. Kelimeler küsmüs bana. Gizini açığa vurmuyor bu 'an' Elim ayağım titriyor ama uyanamıyorum bu rüyadan... Derdimi ben bile çözememişim ey! Dert edindiğim şeyi de tam bilememişim....
