Yola çıkmakla başlar her şey.. Az bir azıkla, bir katre olarak… düşünmeden atarsın kendini içinde hakikat aşkı bilinmez yollara..
Her aşkın bir yolculuğu var muhakkak…
Sevmek fedakarlıkla eş olur; sevmek kaybolmakla arkadaş…
ve her yolculuk yeni bir şeyler katar aşka…
Aşık acıların için de derin bir sevinçle uyanır..
Cayır cayır yanan ateşlere atılır da İbrahim gibi gül bahçesin de sanır ya kendini…
Azap kelimesiyle çözümlenir yüreği; lezzeti bulur…
Aşk tatlı bir dertleniş… Aşk kendinden bir parçayı aramaktır…
Perdelerin ardına düşer gölgesi.
Sen, ben davası olmayan bir yer aşkın otağı…
Zamanı okumadan, sıyrılıp aşan mekanları… hem her yerde olan, hem hiçbir yerde bulunamayan..
Aşk, uzun uzadıya, ardı arkası kesilmeyen bir hu çekmek..
Ve aşk, Seni sevmek, Sana emeklemek, adımlamak yolunu, sürünmek kapında…
Okyanusunda bir damlacık olmak..
Kendimde seni aramak ve sende kendimi bulmak.
Döne döne, yana yana….
Maksat ne dönmek, maksad ne yanmak
Maksat bulmak
Maksat kaybolmak..
En mühim..
En belirsiz…
Aşk olmak… Aşık olmak…
